Learning · · 1 دقیقه مطالعه
یاد بگیریم بدون جواب آماده کار کنیم
سه برداشت از مقالهٔ مارتین شوارتز دربارهٔ پژوهش علمی.
نسخهٔ وبلاگیِ بسطیافته از یادداشت تلگرامم؛ نسخهٔ انگلیسی ترجمه و بازنویسی است.
توی مدرسه معمولاً برای پیداکردن جوابی امتیاز میگیریم که یه نفر از قبل میدونه. پژوهش ازمون میخواد جایی ادامه بدیم که شاید هنوز جوابی وجود نداشته باشه.
مقالهٔ کوتاه مارتین شوارتز برام موندگار شد چون به ناراحتی این تغییر اسم میده. توی کانال سه برداشت ازش نوشتم که فکر میکنم برای پایاننامه و مسئلههای تازهٔ کاری کاربرد دارن.
ندانستن رو از ناتوانی جدا کنیم
اینکه جواب یه سؤال رو نمیدونی، بهتنهایی نشون نمیده توانایی بررسیش رو داری یا نه. شاید قدم بعدی باید کوچیکتر بشه یا فرضها روشنتر بشن.
آزمایش ناموفق هم اطلاعات بده
قبل از امتحان یه راه، بنویس انتظار داری چی بشه و چه نتیجهای نظرت رو عوض میکنه. بعدش ثبت کن چی دیدی و کدوم توضیح هنوز محتمله. وقتی هدف آزمایش مشخص باشه، یادگرفتن ازش راحتتره.
با عدم قطعیت تمرین کنیم
برای پایاننامه یا یه مسئلهٔ جدید، یادداشت هفتگی میتونه سه بخش داشته باشه؛ چی روشنتر شد، چی هنوز مبهمه و قدم آزمایشی بعدی چیه.
این کار سختی پروژه رو یکشبه از بین نمیبره. به ابهام یه جا توی فرایند میده و کمک میکنه قبل از جواب نهایی هم پیشرفت رو ببینیم. اینها برداشت عملی من از مقالهاند و قرار نیست هر ابهامی حتماً به کشف مفید ختم بشه.